MY BUSINESS WOMAN
- Reads 2
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Sun, May 29, 2016
hi readers, actually hindi ako marunong magsulat ng mga ganitong bagay pero e tatry ko po alang alang ho sa inyu.
❤SherylMercado
PANIMULA
Nag inat ako sa mga kamay ko ,kakagising ko lng pala "thanks God its another beautiful day" habang papunt ako sa banyu para maligo.....
ligo
ligo
bihis
bihis
at hinablot ko ang resumes (with "s" talaga yan kc madami akong pag aaplyan ngayong araw) na napaka importante sa lakad ko ...hehe
hanap
hanap
hanap
"hayst nakakapagod din palang ang maghanap ng trabaho "
habang nglalakad ako sa di ko malamang saan na ako na padpad, nauuhaw ako at hinihangal wala pa nga akong almusal at tanghalian pero go ng go pa rin ako
umupo muna ako sa may gilid ng kalsada pahinga muna ako ng may narinig akong sigaw sa isang malaking bahay ,at walang kaba kong pinasok dahil bukas lng naman ang gate ng bahay,at ng nkapasok ako nkita ko ang isang matanda na nakabulagta sa sahig at inilapit ko ang tenga ko sa may puso nya buhay pa sya!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Last Embrace (completed)
"Need talaga naming hiramin ang bahay mo. It's for our film in Rizal. Hindi kami magnanakaw o kung ano man. Just a few weeks would be fine!" dugtong pa nito. Hindi ko ulit pinansin. Dumiretso lang ako sa paglalakad. Abala ang lalaking ito. Kanina pa ito dada ng dada. Hindi ba ako titigilan ng nito? Malapit na ako sa bakuran ng bahay ko. Pero, napasadahan ko pa ng tingin ang isang itim na van na nakaparada sa kabilang kalsada ng mismong tapat pa ng bahay ko. May mga taong nakasandal at nakayukyok doon. Sa mga pustura nila ay nasisigurado kong kasamahan ito ng lalaking nangungulit sa akin. Pero ganoon na lamang naningkit ang mga mata ko ng mahagip ko ang dalawang bulto sa pinaka-hood ng Van.Ang lalaki ay walang puknat ang pagtugon sa halik ng babaeng kinukubabawan siya. Nakakakilabot ang kanilang ginagawa sa ganitong tirik ang araw at sa publikong lugar pa nila naisip maghasik ng kalaswaan. Nakaramdam ako ng malamig sa aking paanan kaya napatungo ako. Ang naka-plastic kong sinigang na baboy ay nakakalat na sa semento. Nabitawan ko pala ng hindi ko namamalayan. Nakakainis! Nasayang ang pinaghirapan kong hingiin sa isang handaan sa kabilang bayan. Wala na akong hapunan. "So, payag ka na?" Napatingala ako sa narinig. Nakangiti ng malaki ang lalaking katabi ko. Ilang kurap ang ginawa ko bago ako umiling. Pagkatapos kung makita na pinapakinabangan na ng semento ang dapat na hapunan kong ulam ay palagay ba niyang uunahin ko pa ang request niya? Sa tingin ko'y nagkakamali siya. Mabilis akong nagmartsa palapit sa gate ng bahay ko. Binuksan ko ito at mabilis na ini-lock ang gate. Ayoko silang naririto sa bakuran ko. Mabilis akong nagmartsa patungo sa pintuan. Pipihitin ko na sana ng may magtulak sa aking lingunin sila. Geez! Wrong move. A freaking wrong move. Kung baga sa larong chess ay checkmate ka na. Heto't napapasadahan ko na naman ang matatalim na titig niya. Wari'y ipinaparating ang linyang- no use even if you run. No use.Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete![Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/365888386-256-k903152.jpg)
Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]
"Leave, Farah." he coldly said to me. "Ha? Why? Did I do something wrong?" naiiyak kong tanong. "Did you thought that I will not know? I knew you were with Drew last month! Magkasama kayo!" "I'm sorry, but I did not expect that we will meet-" Isang malakas na sampal ang binigay nya sa akin. Halos mabingi ako sa lakas noon. "I told you to follow my order, right? Wala kang karapatang makipagkita sa ibang lalaki. I am your f*cking husband, Farah!" "I am sorry, Phoenix. I will do everything that you want-" "Let's just divorce." "What? Anong sabi mo?" "I am planning to get married to Sasha. I need to divorce you para magawa yun." "No. I don't want to. I am... I am..." humawak ako sa sinapupunan ko. "She's pregnant." ani nito nakapagpatigil sakin. "Ha? You... You got her pregnant?" tumango ito. Isa isang tumulo ang luha sa mga mata ko. "No, Phoenix. No!" hinawakan ko sya sa braso pero tinulak nya ako. "Leave, b*tch." he coldly said. Wala na akong nagawa kung hindi umalis sa bahay nya. Looks like I will be the only one who will raise the baby inside me. I bit my lips. Ang sakit sakit. But then, it was his decision. I will leave. I will hide this child- or children inside me and never come back to him. DATE STARTED: March 28, 2024 DATE ENDED: April 22, 2026Complete
ONE NIGHT STAND WITH A POSSESSIVE BILLIONAIRE
"Ayumi lets go home your drunk" saway sakin ng kaibigan ko tsk "Rhian you may go to your home im not drunk i can handle my self" lasing na sabi ko dito sinubukan ko naman tumayo ng biglang ma out balance ako hinintay kong mahulog ako pero naramdaman ko ang mga kamay na sumalo sakin "See rhian im not drunk" sabi ko dito at ininom ulit ang isang baso ng alak "Sir kayo nang bahala sa kaybigan ko i need to go home na may emergency kase thank you bye" nag mamadaling sabi ni rhian sinong kausap nun "Miss i hahatid na kita" woahhh nag sasalita na pala yung duyan hitec to tinignan ko naman yung duyan "Woahhh ang gwapo naman ng duyan ko" agad naman napa awang ang labi nya "Kaya pala nag sasalita ka kase may bibig ka" naka nguso kong saad at hinawakan ang labi nya "Fvck miss stop that" pigil hininga nyang sabi inamoy ko naman ang leeg nya "Hmmm smell good" sabi ko dito at isinandal ang ulo ko sa dibdib nya this time hindi kona alam yung pinag ga ga gawa ko "Miss your drunk i hahatid na kita" bakas sa boses nya ang kaba i dont why pero niyakap ko ito at tumingin sa kanya "Fvck me mr.billionaire" mapang akit kong sabi dito agad naman siyang dumistansya "Ohhh babe lets go uwi na tayo" singit naman ng isang lalake tinignan ko naman sya ang dami nyang tatto "Sino ka naman adik ka huh how dare you to call me babe" lasing na sabi ko dito at dinuro duro sya "Sensya na boss i uuwi kona yung gf ko" naka ngising sabi ng adik na to sa duyan ko "No bitawan mo ko" malakas na sigaw ko dito pero pilit parin nya akong hinihila "Shhh miss akin ka ngayon" tuloy tuloy parin ang pag pupumiglas ko sa kanya "Bitawan mo sya" malamig na utos ng lalakeng nasa likod namin agad ko naman siyang tinignan at dinuro "Ohhh duyan ko" wala sa sarili kong pag kaka sabi at pagewang gewang na lumapit sa kaniya "Sh*t miss wag mokong simulan" huli kong narinig dito bago ako mawalan ng malayComplete
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
(COMPLETED) MR. SERIES 4: Mr.Greek God
Wtf? Me..? Kidnapped?! Anong makukuha nila sakin? Im not super rich. I just own a small botique, thats it. I dont have millions!!! For goddamns sake! "What do you need from me...?" Pagmamakaawa ko sa lalaking nakatingin sa akin habang nkatali ang kamay ko sa likud at nkasampa ako sa isang malambot na kama... "...dont hurt me... I can do whatever u want me to do, just dont dont dont hurt me pls" Iyak ako ng iyak habang ang mata ko ay nasa baba lang sa may paa ng lalaking nasa harapan ko. "Soon babe.. so for now, rule number one. Huwag na huwag kang magmamatigas at susundin mo lahat ng sasabihin ko like a SLAVE. Dont even ever let me see that you'll seem like you dont wanna obey. Be a very submissive slave so you wont get electricuted for 5 minutes or get 20 whips every disobedience. And... dont ever ask any questions. Nagkakaintindihan ba tayo?!" Nag angat ako ng tingin at viola!!!! Ano tong nasa harapan ko? Greek god ba!?!? "O-ok..." shock na shock akong sumagot at hindi ko alam kung panaginip ba ito or engkanto ba itong pag ka gwapo-gwapong nilalang na nasa harapan ko. "Call me MASTER"Complete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
"Need talaga naming hiramin ang bahay mo. It's for our film in Rizal. Hindi kami magnanakaw o kung ano man. Just a few weeks would be fine!" dugtong pa nito. Hindi ko ulit pinansin. Dumiretso lang ako sa paglalakad. Abala ang lalaking ito. Kanina pa ito dada ng dada. Hindi ba ako titigilan ng nito? Malapit na ako sa bakuran ng bahay ko. Pero, napasadahan ko pa ng tingin ang isang itim na van na nakaparada sa kabilang kalsada ng mismong tapat pa ng bahay ko. May mga taong nakasandal at nakayukyok doon. Sa mga pustura nila ay nasisigurado kong kasamahan ito ng lalaking nangungulit sa akin. Pero ganoon na lamang naningkit ang mga mata ko ng mahagip ko ang dalawang bulto sa pinaka-hood ng Van.Ang lalaki ay walang puknat ang pagtugon sa halik ng babaeng kinukubabawan siya. Nakakakilabot ang kanilang ginagawa sa ganitong tirik ang araw at sa publikong lugar pa nila naisip maghasik ng kalaswaan. Nakaramdam ako ng malamig sa aking paanan kaya napatungo ako. Ang naka-plastic kong sinigang na baboy ay nakakalat na sa semento. Nabitawan ko pala ng hindi ko namamalayan. Nakakainis! Nasayang ang pinaghirapan kong hingiin sa isang handaan sa kabilang bayan. Wala na akong hapunan. "So, payag ka na?" Napatingala ako sa narinig. Nakangiti ng malaki ang lalaking katabi ko. Ilang kurap ang ginawa ko bago ako umiling. Pagkatapos kung makita na pinapakinabangan na ng semento ang dapat na hapunan kong ulam ay palagay ba niyang uunahin ko pa ang request niya? Sa tingin ko'y nagkakamali siya. Mabilis akong nagmartsa palapit sa gate ng bahay ko. Binuksan ko ito at mabilis na ini-lock ang gate. Ayoko silang naririto sa bakuran ko. Mabilis akong nagmartsa patungo sa pintuan. Pipihitin ko na sana ng may magtulak sa aking lingunin sila. Geez! Wrong move. A freaking wrong move. Kung baga sa larong chess ay checkmate ka na. Heto't napapasadahan ko na naman ang matatalim na titig niya. Wari'y ipinaparating ang linyang- no use even if you run. No use.
More detailsContent Guidelines