İNTiKAM | Miras

İNTiKAM | Miras

  • WpView
    Reads 393
  • WpVote
    Votes 20
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Sep 12, 2016
Bir ruhun üzerine karanlık çöktüğünde ihtiyaç duyulan tek şey sönmeye yüz tutmuş bir mum ışığının zayıf sızıntısıdır bazen.Parçalanan ve hırpalanan ruhun parçalarını etraftan toplamaya çalışırken iyileşemeyeceğini bilse bile yinede bir bedel istemektir.Yok olan umudunun, kaybolan masumiyetinin İNTİKAMINI almak ve yeniden doğmak. Peki bu ne kadar mümkündü ? Sahip olduğu her şeyi büyük bir yangına kurban vermiş genç bir kız. Yıllar sonra ortaya çıkan büyük bir Miras ile hayatı değiştiğinde geçmişe hapsolmuş büyük sırlar, ödenmesi gereken büyük bedeller vardı. Ve bir düşman avını uzaktan seyrediyordu. Karanlığın esir aldığı bedeninin ve vicdanını sağır eden nefretinin ışığında var olan amacını gerçekleştirmek için ölümü bile göze almış soğuk ve tehlikeli bir adamdı O. Her şeyi planlamıştı. İntikam oyununu kuralına göre oynayacaktı. Ama büyük bir nefretle kaçırdığı düşmanının intikamına ortak olacağını tahmin edememişti. Artık bu işte birlikteydiler. Karanlık ise adım adım peşlerindeydi...
All Rights Reserved
#187
şehvet
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines