"LUCKY" (KARANLIK OLAN1)

"LUCKY" (KARANLIK OLAN1)

  • WpView
    Reads 95
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 17, 2016
"Eskilerinde dediği gibi her hikâye iki yolun kesişmesiyle başlar ve biter." Kalp atışlarımı duyabiliyordum Herkesinkini duyuyordum Orada oturup çıkardığımız insansı Sesleri duyabiliyordum Hiçbirimiz kımıldamadık Odaya karanlık doğduğunda bile... Kayıp olmak mı istersin yoksa katil olmak mı? En büyük düşmanına âşık olmuşken ikisinin de bir önemi yok sanırım... Yaklaşan bir savaş var ve savaş da kimin galip olacağı en merak edilen sorulardan biri. Bir diğeri de ikizimi öldürüp öldürmediğimle ilgili soru (!) daha ne kadar saklanacak bu sorunun cevabı? Öğrenmek öğrenememekten daha çok acıtacak bu kesin. Ölümüm bundan sebep olabilir. Haksızda sayılmazlar hani. Sorunun cevabını verdim öyle değil mi? Anlamadım? Nasıl yani? Diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Her neyse en iyisi baştan başlayalım. Bütün bunları boş verip dünyayı kurtarmaya ne dersiniz? Bence gü... Ah lanet olsun İtalyanca dersime geç kaldım. Lanet vampirler... ST.ALBERT KARMA OKULUNA HOŞGELDİNİZ....
All Rights Reserved
#465
kraliyet
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines