Gitme.Bitmesin?

Rüzgarın tenini okşayışını seviyordu genç kız. Annesinin boşluğunu dolduruyordu rüzgar. Sahi en son ne zaman okşamıştı annesi saçlarını. Bunu bile trajik bir şekilde hatırlıyordu. Usulca bir göz yaşı süzüldü gür kipriklerinin arasından. Sonra gulumsedi. Bir adımlık mesafe vardı. Özgürlüğüne ve sona ulaşması için tek bir adım. Ama umutmamak gerekti her son bir başlangıçtı....

Genç kız planlamıştı her seyi en ince ayrıntısına kadar. Ama isler istediği gibi yürümedi. Aslında şaşmamak gerekirdi bu duruma ne zaman istediği bisey olmustu ki.

Yapmasi gereken bir yıldız gibi kaymakti denize. Ama ay çıka geldi ve izin vermedi yıldızının serin sularda boğulmasina. "Bende geleyim mi?" dedi. Gülümsetmisti yıldızını. Gerci nerden onun yıldızı olmuştu ki genç kız.

O gece onları bir araya getiren tesadüf müydü? Yoksa kader mi ?