The shadow

Ik kan me niet meer concentreren. Ik durf niet meer alleen te zijn, want als het donker wordt is het al te laat. Ik voel me niet meer veilig. Er gaan duizenden dingen door me heen. Kan ik ooit nog gaan slapen, of is het al te laat. Het begint al donker te worden, ik zat helemaal alleen in mijn kamer. Laat ik maar alvast het licht aan doen voordat het me komt halen. Ik wil niet mee! Ik wil niet mee! Op den duur van de avond werd het steeds donkerder, totdat de lichten uitvielen. Ik keek om me heen, hoe kan dat. Ik rende naar de badkamer ,want daar was het een beetje licht. Ik voelde het al, dezelfde gevoel die ik al eerder had. Ik keek achterom, om te kijken als het er al was. Toen ik me omdraaide zag ik het al staan. Het was lang, mager, en het leek wel alsof het veel armen had. Het bewoog, het bewoog daar in het hoekje in het donker. Ik viel, en ik werd duizelig. Het laatste wat ik zag was een magere verminkte gezicht. Ik ging dood.