When the world turns 360 degrees, would things be the same? I must say life is a matter of choice and not simply as by chance.
A year that is composed of 12 months, 48 weeks, 365 days, 8760 hours, 525,600 minutes and 31,536,000 seconds you meet, greet and ignore countless number of people in that span of time. Some were for a reason, some are for a lesson and many are for a season.
Even for a milliseconds, did your eyes crossed thy paths and you stared at a hollow of oblivion in which emotion came through rushing and you are lost to the terrain of pathless path.
Hindi natin alam ang kwento sa bawat pantasya ng isa't isa. Minsan rin sa buhay nila ay sila ay nangarap ng matayog ngunit malakas ang agos ng tadhana kaya hinayaan nalang nilang tangayin sila ng alon ng buhay, in-enjoy na lamang ang dapyos ng tubig at naniniwalang makakaahon rin sa kinasadlakan.
Ito ay kwento ng buhay ng bawat tao sa mundo iyong mga taong kontento na, nangangarap, nasawi sa pag-ibig, nakahanap ng pamilya, may mga kalbaryo at ang mga nagpapatangay sa agos ng buhay.
Mag-bibigay aral sa bawat isa saatin na minsa'y ang buhay ay "weather-weather lang" at may pagkakataong "its a matter of choice and not by chance"
Noong bata pa tayo tinuruan tayong mangarap at magsikap upang maabot ito, may iba pa nga saatin ay pangarap mula pagkabata ang maging doctor, inhenyero, nars, abogado, teacher at iba, they told us to "Dream more and don't settle for the least but aim for the best" iyan ang mga punla ng kahapon na pinagsikapang itanim sa ating isip at puso na gagawin sa hinaharap.
Mahigpit na pag-uutos rin ng mga magulang natin na huwag kumausap sa mga taong hindi natin kilala, ngunit papaano kung ang mga strangers pa mismo ang makakapagpabago ng iyong pananaw sa buhay at gagawin mong basehhan sa iyong bukas. Would you still consider them as strangers? If they, themselves trusted you with chest of their pasts?
Isang simpleng buhay lang ang meron ako, basta't nakakakain kami ng pagkain ng tatlong beses sa isang araw, syempre minsan apat na beses akong kumain dahil nagugutom ako e bakit ba? Tuwing walang pasok at tinutulungan ko si mama sa pagtitinda, mabait kasi akong bata :>
Anyways highway lowway way-way 17 years of existence here in the earth in the universe rather --- Charoot , mag si-senior high na ako kaya dapat todo kayod si mama at papa para sa maganda nilang anak hahaha at syempre ako yun :> , Mag aaral ako sa dream school ko , at kapag naka-pagtapos ako ng pag aaral ay tutuparin ko na ang iba ko pang pangarap para maging #DreamGOALS #DreamDreamDream duh!
Ang dream school ko ay isa sa pinaka sikat na school sa pilipinas, hindi lang naman ako ang mag-aaral dun e pati na run ang mga kaibigan ko.
Pagpasok namin sa paaralan na yun nag bago ang lahat. We didn't expect that our lives will change because of them.
Ano sa tingin niyo ang nangyari sa kanila?
What do you think happened when they we're in that school?
Did they meet someone? Or just a stranger in the tides?