OMAYRA
  • WpView
    Reads 1,565
  • WpVote
    Votes 377
  • WpPart
    Parts 28
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, May 20, 2026
Omayra... Kimsenin göremediği, sırlarla örülmüş bir krallık. Kanatlarında ışık ve gölgeler taşıyan kuşlar, insan formuna dönüşebilirdi; ama artık kimse onları görmüyordu. Tek kalan Eylül, bir rehber kuşun gölgesinde yürürken, geçmişin yankıları ve karanlık sırlar onu bekliyor. Peki, fısıldayan gölgeler ve gizli kanatlar, onun kaderini nereye sürükleyecek?
All Rights Reserved
#357
macera
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BIRAK BOYALAR KONUŞSUN
  • WATTPAD KİTAP ÖNERİLERİ
  • she got hell to pay, [1/2]
  • MODERN ZAMAN ÖLÜMSÜZLERİ
  • Yağmurlar Umut Fısıldıyor
  • Siyah Gül
  • KURŞUNİ İZLER
  • ZAMANCILAR ( THE TIMERS) I.Kitap
  • VAKUR KALPAZAN
  • KIRIK EŞYA

Normal bir hayat yaşayan Esra Ela Algül İzmir'de Sanat Üniversitesi güzel sanatlar fakültesini okumaktadır. Fakat her yıl olduğu gibi bu yıl da Üniversiteden üç öğrenci seçip daha iyi eğitilmeleri için meşhur ressamların yanına gönderildikleri sırada Esra'nın bu normal hayatı da bununla birlikte son bulur. Diğer iki arkadaşı ile seçildiklerinde bir kura sonucu üçü de farklı ressamlar ile eş olurlar. Deniz Sayer Ela Güzel ile, Ece Maran Akın Özün ile, Esra Ela Algül ise en nefret ettiği ressam olan Esar Yiğit Karahan ile eş seçilir. Ve bu seçim onun tüm hayatını altüst eder. Hatta sadece onun da değil, Esar'ın da tüm ezberlerini bozar. *** "Senden nefret etmeseydim, seni sevebilirdim." dedim yarı uykulu bir ses tonuyla. Sarhoşluktan ne dediğimi bilemezken arabanın koltuğuna yığıldım. "Neden benden nefret ediyorsun peki? Sana ne yaptım ben?" diye sitem etti arabayı kullanırken. Bir gözü aynada arkada oturmuş beni seyrediyordu. "Hangi nedenini sayayım?" Esnedim. Uyku peşimi bırakmıyordu. Ama buna rağmen gözlerimi açık tutmakta kararlıydım. "Birden fazla nedenin mi var?" Şaşkınlık içinde soruma soru ile karşılık verdi. "Evet." dedim kısaca. "Hepsini say o zaman." dediğinde küçük ,meraklı çocuklar gibi çıkmıştı sesi. Bu ses tonu hoşuma gitmişti. Yüzümde ufak çaplı bir gülümseme oluşurken verdiği sorunun cevabı aklıma geldiği an yüzüm asıldı. Çift gören gözlerle ona bakıp konuşmaya başladım sonra. "Anneme benziyorsun. Onun kadar kalpsizsin. Ruhun yok senin!" Kelimelerim sert ve acımasız çıkmıştı. Kelimelerimi duyar duymaz yutkundu ama sonra hemencecik kendini toparladı. "Diğerleri?" "Onların daha zamanı var." dedim. Çünkü çok uykum gelmişti ve birazcık uyumak istiyordum. "Peki." dediğini duydum gözlerimi kapatmadan önce. Sonra her şey karanlıkla buluştu. --- Yayın tarihi : 09. 09. 2024

More details
WpActionLinkContent Guidelines