Janti Ve Ponçik

"Eski bir hikayeye dayanıyordu bizimkisi. Lise aşkımdı anneniz çocuklar. Başta kötü davransamda ona, sonradan çok pişman oldum. O her zaman yüreği temiz ve sevecen bir kızdı"
"Yani ten çot mu aşıt oldun anneme, baba?" Oğlum ve kızımın bu masum sorusuna sevecen bir gülümsemeyle "evet, çok aşık oldum. Ama sonradan onun gibi size de aşık oldum" oğlum biraz kaşlarını çattıktan sonra bana kızmaya başladı. "Oymaz! Ten annemden baştatına aşıt oyamaztın! Biş tendimize aşıt olacat tız buluyuz. Tabii Mevsim buyamaz!" Oğlumun bu haline hafifçe gülüp başımı salladım. Ama kızım bundan hiç hoşlanmamıştı. Kahverengi saçlarını eliyle arkaya attıktan sonra elini kendine yelpaze gibi sallayarak konuşmaya başladı. "Hitte biye, ben bu güselliyimle, bütün eytetleri tendime aşıt edeyim. Ama ten bu tipsizlitle timseyi tendine aşıt edemezşin!" diye bağırıp annesinin kucağına koştu. Oğlum da bana tokat atıp annesinin kucağına gitti. "Şuna bak ya 2 dakika da satıldık"
*******
"Mert geldik! Uyan artık!"