Akuamarin

Kimsenin gözlerine aşık değildim,
En sevdiğim renk diye bir şey yoktu,
Hiç kimse gözlerimi bir doğal taşa benzetmemişti;

Onu tanıyana kadar,
Onun kahverenginin en güzel tonuna sahip gözlerine bakana kadar,
Bana 'Akuamarin' diyene kadar...

Aylar sonra ilk kez bakıyordum gözlerine. Bu sefer hiç duygu yoktu kahvelerinde. O dükkanda gördüğüm mutluluk, o gün gördüğüm sinir, o gece gördüğüm hayal kırıklığı, umutsuzluk... Hiçbiri yoktu. Sanki birbirimizi hiç tanımamışız gibi bakıyordu. Sanki hiç aşık olmamışız gibi, sanki hiç benim olmamış gibi...