Herkes en başında iyiydi,beyazdı.Fakat gün oldu eriştiler beyazlara...Siyahlar kapladı.
Erişemeyecekleri kadar yüksekte olamadı beyazlar.Gökyüzünü...
Denizleri...Bulutları...Çiçekleri...
Ve en önemlisi kalpleri kapladı siyahlar.
Bir miktar beyazdı herkes en başında,sonra nokta kadar küçük bir siyah düştü kalplere...Sonrası çorap söküğü gibi geldi.
Günahların ardı arkası kesilmedi,bir yasak öbür yasağı getirdi peşinde.En başında kar beyaz olanlar,kömür siyah oldu zamanla.
Huzur,mutluluk,iyilik,vefâ...Artık hiçbiri yoktu.Onların yerini;
Hüzün,acı,kötülük,nankörlük almıştı...
Oyun en başında beyazlarındı,sonra gün geçti...
Oyun siyahlara kaldı...
Ben İnci Mavi Herkül. Ablamın ve eniştemin evine aldığı, evlerinin ilk çocuğu saydığı, soyadlarını verdiği çocuklarıyım.
Ben İnci Mavi Karduman. Biyolojik ailemin 17 yıldır ölü bilinen kızıyım.
Ben İnci Mavi Günay yıllar boyunca annesinin ölümünden kendini suçlamış olan kızım.
Ben İnci. Sadece İnci. Hayatının baştan sona yalan olduğunu öğrenen o zavallı kızım.