bi kursun

Yıllardır öldüğü sanılan bir kız... Birbirine düşman iki aile... Ve sevdiği adamın, aslında kendi öz ailesinin en büyük düşmanı olduğunu bilmeyen Alya Soykan. Bazı gerçekler insanı ailesine kavuşturmaz. Önce aşkını elinden alır. 🖤 CEO x CEO 🖤 Düşman aileler 🖤 Kayıp kız 🖤 Güçlü kadın karakter 🖤 Romantizm • Dram • Gizem

"O benim ruhumun benden daha çok kendisi... Bizim ruhlarımız her neyden yapılmışsa, onunki ile benimki aynı."

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Yanlış adrese teslim edilen kargonuz bir mafya toplantısına gitseydi ne yapardınız? ❗Olumsuz öğeler içermektedir. Küçük yaştaki okuyucular için uygun değildir. ❗Küfür ve argo konuşmalar geçmektedir. ❗Tetikleyici unsurlar bulunmaktadır.

İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkûm bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin ağır gölgesinde ve geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bu evlilikte Gül, abisinin işlediği affedilmez bir günahın bedelini kendi hayatıyla ödemek zorunda kalır. Mirza ise yıllar önce geçirdiği felaket bir kazanın ardından yatağa mahkûm olan, sesi susmuş ve yürüyemez hale gelen bir adamdır; ancak sesi çıkmasa da her şeyi anlatan gözleri, ilk andan itibaren Gül'ün ruhuna dokunur. İntikam ve zorunlulukla başlayıp zamanla derin bir şefkatle büyüyen bu beraberlik, tek bir söz bile söylenmeden gözlerle yazılan suskun bir aşk hikâyesine dönüşür. Gül başta Mirza'ya yalnızca merhametle yaklaşsa da zaman geçtikçe onun bakışlarındaki kırılmışlığı, yüreğindeki sessiz çığlığı ve unutturulmaya çalışılan o umudu hissetmeye başlar. Şefkatle kanatlanan bu aşk, zamanla sadece iki kırık yüreği iyileştirmekle kalmayacak, birbirine düşman iki aşiretin de kaderini yeniden yazacaktır. "Bir insan ne zaman gerçekten hayatta kalırdı; bedeni iyileşip ayağa kalktığında mı, yoksa yalnızlığına ve kalbine bir başkası dokunduğunda mı?" YAZAR NOTU! Bu hikâyenin başlangıç kurgusunda; berdel, aşiret düzeni ve engelli bir ağa gibi bazı ortak anlatı unsurları bulunabilir. Bu unsurların benzerliği bilinçli olarak saklanmamaktadır. Ancak hikâyenin ilerleyen bölümleri, karakterlerin geçmişleri, ilişkileri, çatışmaları ve olayların gelişimi kendi kurgusuna göre oluşturulmuştur.Yani Gülzar-ı MİR'in olay örgüsü ve karakter gelişimi tamamen kendi kurgusuna sahiptir." Bu nedenle eseri tek bir benzer olay veya ortak tema üzerinden değerlendirmek yerine, hikâyenin bütünüyle ele alınmasını rica ediyorum. İyi okumalar. ♡

Sokakları yalayıp yutmuş bir kızın ailesini bulması iyi miydi sizce? Asi kendinden başka kimseyi düşünmezken ve yıllar önce henüz bir çocukken en sevdiği kişi tarafından sırtından bıçaklanırken. Nasıl güvenebilirdi onu bırakmış ailesine? Peki onu bırakan gerçekten de ailesi miydi? Sırların, Gizemlerin, çoğu zaman aksiyonun. Ve çokça acının içinde bulunduğu bir kitap. Şimdiye kadar olan tüm klişe Aile kitaplarını unutun. Çünkü bu kitap tamamiyle klişelerden uzak. Hadi gelin hep beraber şu Asi kızın ailesini bulma hikayesini okuyalım! Başlama tarihi: 31 Mart 2026 Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır.

"Resmî kayıtlara göre öldünüz Alya. Artık Türkiye'de sizin adınıza açılacak hiçbir kapı yok." İstanbul'da bir hemşireyken, Moskova'da bir "hayalet" haline gelmek ne kadar sürer? Alya için bu süre, bir iğne darbesi kadardı. Sığındığı adamın buz mavisi gözlerinde aşkı ararken, o gözlerin ardındaki kanlı geçmişi göremedi. Viktor Volkov, sevdiği kadını düşmanlarından saklamak için en radikal yolu seçti: Onu dünyadan sildi. Alya artık bir anne adayıydı ama karnındaki bebeğin babası, tanıdığı o şefkatli "Aren" değil, emirleriyle ölümü getiren "Viktor"du. Duvarların arkasındaki sırlar dökülürken, her yalanın bir bedeli olduğunu Alya çok acı bir şekilde öğrenecekti. Buzun altında sırlar, kanın içinde yeminler gizli... Volkov'un dünyasına girmek kolaydır, ama oradan sağ çıkmak imkânsız

****** Güçlü, cesur bir kadının hikayesi. Çektiği acılar ile daha da güçlenen " Yüzbaşı Alya Şimşek " ****** Selam, ilk hikayem yazım ve mantık hatalarım olursa özür dilerim, keyifle okumanız dileği ile. - Kayıp Bordo Bereli adı ile yazılan ilk ve tek kitap. 31/12/2022 ~100k görüntüleme 01/07/2023~ #kadın-2 (10.07.2023) #vatan-1(03.01.2026)

"Birimiz yaralı bir askerdi, diğerimiz onun yaralarına dokunmaktan korkan bir doktor... Ve o dağ başında, bizi birbirimize mahkum eden dört kış gecesi." Kaçmak için sığındığı o sağlık ocağında, hayatını kurtaran kadının esiri olacağını tahmin edemezdi Yüzbaşı. Dört günlük bir mahsur kalış, onları sadece fırtınadan korumadı; geri dönüşü olmayan bir yola, ucu açık bir anlaşmaya sürükledi. Önce zorunluluk, sonra bir imza... Söz bitti, esaret bitti ama oyun yeni başladı. "Bu evlilik ikimiz için de sadece bir kamuflaj, Doktor. Sakın sınırları geçme @Peeraa kalemi ile..

Dağhan: Odaya girmemen gerektiğini söylemiştim ben toparlanana kadar. O evi sana bıraktım, ama hala içerisinde eşyalarım var Derin.. Dokunma onlara.. Derin: Nasıl boşandığımız iki haftada düşman kesildin ki bana Dağhan? Dağhan: Bu ikisi farklı kavram. Derin: Bitmediğini ikimiz de biliyoruz. Gece biraz daha uzuyor sanırım sensiz. Dağhan: Derin, sabrımı zorlama. Kedinle ilgilen. Ya da seni teselli etmeye gelen o iki cazgır arkadaşınla Derin: Kimse yanımda değil ve ben sadece seninle ilgilenmek istiyorum. Dağhan... Gel yanıma... Dağhan: Oraya gelmemi mi istiyorsun gerçekten? O kapıdan içeri girdiğimde ne olacağını çok iyi biliyorsun. Derin: Tam olarak bunu istiyorum. Derin: Gelip beni sabaha kadar becermeni... Dağhan: Sen kafayı yemişsin. Ben senin oyuncağın değilim. Bir daha bu saatte bana saçma sapan şeyler yazma. Derin: Yazacağım. Çünkü elinin titreyeceğini biliyorum. Dağhan: Titremiyorum. Sadece senin ne kadar aşağılık bir duruma düştüğünü izliyorum. + 18 sahneler vardır. İyi okumalar