YILDIZ YAĞMURU

Okulun zorba kızı Hilal Yelekçi sonunda mezun olmuştur. Ancak her şeyin bittiği sanılırken, kardeşi Arda Yelekçi bu karanlık kuleye ilk adımını atar. Fakat hikâye bununla da sınırlı değildir. Hilal Yelekçi'nin baş düşmanı Zeynep Oktay'ın kardeşi Efe Şan da Arda ile birlikte bu karanlık kuleye giriş yapar. Ailelerinden miras kalan bu kan davası, yeni nesille birlikte kaldığı yerden devam edecektir.

müsait olduğunda boşanalım mı? Eşcinsel bir kurgudur.

17 yıl sonra hastanede karıştırıldığını öğrenen Mehir DNA testi ile kendisini birçok tanımadığı yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği bana göre şans vermeniz gereken gerçek ailem kurgusu. *Yazıldığı gibi düzenleniyor da. *Kitabın konusu genel kitaplar ile aynıdır benzer karmalar olabilir. İlerleyen bölümler tamamen bana aittir. Çalınma vb. durumlarda şikayet edilecektir. *Kitaba şans vermeniz gerekiyor bence.

"Kaptan, kaptan, kaptan!" Tribünden gelen sesler kulağıma dolarken son set sayısı için servisteydim. Topu atacak, ralliyi başlatacaktım ve bu sayıyı aldığımızda oyunu bitirecektik. Bu sesler, bu zemin, aynı sahayı paylaştığım arkadaşlarım... Hepsi benim hayatımın kısa özeti gibilerdi. Aileden yana yüzüm gülmemiş olabilirdi ancak gönülden bağlı olduğum voleybol, ailem yerine koyduğum arkadaşlarım vardı. Birde ben vardım işte. Işıl Okyay. Topu yere atıp üç kere sektirdim. Bir kez elimde çevirdim ve son olmasını umduğum ralliyi başlattım. Dikkatli bir şekilde servisi kullandım. Top hızla filenin üzerinden geçerken benim için ralli, sizin içinse hikâye başladı. İyi okumalar ve iyi eğlenceler. ... 09.08.26 #1 spor. 11.08.26 #1 voleybol. 22.08.26 #1 acı. 22.08.26 #1 biyolojikaile. 26.08.26 #1 kardeş. 30.08.26 #1 ikiz. 03.09.26 #1 kolej. 06.09.26 #1 gençkızedebiyatı.

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

Kimseden red yemeyen çapkın tiyatro öğrencisi Ilgaz Bilgisayar mühendisliği okuyan ağırbaşlı Yağızdan red yer ! ENEMIES TO LOVERS ! 🏴 × 🚩 ! Texting düzyazı karışık ! Küfür hakaret içerir ve kafa dağıtmalık bir kitap aşırı beklenti ile başlamayın

KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.

3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?

Ardaya platonik olan Efe, ve bunun asla farkında olmayan Arda.

İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.