TEHLİKELİ

Gözlerimi silip rehberdeki ilk ismi aradım. Bana güven veren, aramızda her ne kadar dıştan belli olmasada koca bir kan bağı olan kişiyi, kuzenimi...

"Alo?"

Konuşamıyordum. Içimden seslenmek gelsede ağzımdan sadece hıçgırık sesi geliyordu. Telefonun öbür ucunda ki kişi tekrar konuştuğun da hadi dedim bu sefer söylemeliydim.

"Alo Damla? "

"Hıh... Ar-da.... sana ihti-ya-cım... var."

"Siktir! Ne oldu Damla?"

"Öldü...o...öldü Ar-da"

"Kim öldü lan? Tamam sakin ol biz geliyoruz şimdi sakın ağlama bekle bizi"

Telefonu kulağımda bir süre daha tutup önceden dedemin kahvesini koyduğum yere bıtaktım. O ölmüştü. Ailem gibi beni yalnız bırakıp gitmişti. Kime bağlansam kimi sevsem o kişiyi kaybediyordum. Yalnız kalıyordum. Göz yaşlarımı silip ayağa kalktım. Minik salonumuzda sadece benim ayak seslerim ve Maya'nın havlaması vardı. Artık hayatım tamamıyla değişiyordu. Tekrar başa dönüyordum. Hayata tekrar başlıyordum...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
5A ve 5B grubunun yanına giden Damla'yı nasıl bir hayat bekliyor dersiniz? Birlikte öğrenmeye ne dersiniz? :)

#iyiokumalar
#BalBöceklerim