Dear Diary, I'm in Trouble

Dear Diary, I'm in Trouble

  • WpView
    Reads 173
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jan 10, 2017
WpInfo
Fiction
Action and Thriller
It started on my childhood days, summer to be exact. I witnessed a terrible crime that I wouldn't forget. Nagtatago ako noon sa isang malaking bush. Napagdesisyonan ko nalang na umalis at kalimutan ang aking nakita. Akala ko makakaalis ako doon ng hindi nakikita but I was wrong. I stepped on a little twig that caused a crack at sapat na ingay upang marinig nila. I ran as fast as I could. I hide on our house for days. Years later, akala ko safe na ako. Pero maling akala ulit iyon nang may natanggap ako na isang text message. Alam na nila kung sino ako at saan nakatira. Ayaw ko din ito malaman nina mama at papa dahil dadagdag lang ako sa problema. Sinulat ko nalang ito sa aking diary upang gumaan ng konti ang aking loob. Tinago ko ito ng mabuti nang sa gayon ay hindi makita nina Mama at Papa. Abangan ang isang malaking pagbabago sa aking buhay. At subaybayan kung paano ito mag-wawakas. Sincerly, Jack Elise A. Isavedra
All Rights Reserved
#775
boss
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • My Miserable Life
  • Loving A Her (Intersex) Completed
  • Un-wicked guy Part-I
  • Garcia Men Series I: Stolen Heart, Reclaimed Love
  • Babangon Ako
  • sincerely yours
  • LIES AND TRUTH (ONE-SHOT STORY)
  • Mafia's Dangerous Obsession (Completed👌)

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

More details
WpActionLinkContent Guidelines