ÇAKIL TAŞLARI

ÇAKIL TAŞLARI

  • WpView
    Reads 535
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Oct 30, 2019
Ela, anne ve babasının ölümünden sonra İstanbul'da teyzesinin yanında yaşamaya başlar.. Lise sona geçen Ela okulunuda burda okuyacaktır. Aşk, Acı, Arkadaşlık ve Aile sırları ile dolu bu hikayeyi kaçırmamalısınız. - Kesit - " Sana yaklaşamamanı söylemiştim " diyerek üstüme doğru kükredi. Beni yarış pistinin karşısıdaki yıkılmak üzere olan binanın çatısına getirmişti. " Ah doğru söylemiştin dimi Emir bey!! Sen bana hiçbir şey söylemedin ki! " dedim bağırarak hem suçluydu hemde kendini haklı çıkartıyordu. " Söylemem gerekmiyor benim sana hiçbişey söylemem gerekmiyor !" " O zaman benimde seni dinlemem gerekmiyor.! Gidiyorum ben " dedim ve geldiğimiz yönde geri ilerlemeye başladım.
All Rights Reserved
#1
ellerin
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines