Gecenin Güneşi

Gecenin Güneşi

  • WpView
    Reads 1,100
  • WpVote
    Votes 207
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Aug 20, 2017
Göz Yaşlarım artık yağmurla karışıp akıyordu. Daha demin ki bağırıp çağıran kız yerine tükenmiş ve yorgun kız gelmişti. "Daha ne kadar yıkıp savurucaksın!? Ben yoruldum, dayanamıyorum. Her şeyden vazgeçiyorum. Sen de artık vazgeç benden de bu intikamından da" Karanlık gecede daha da belli olan mavi gözleriyle yüzümün her noktasını inceledi sanki her şeyi hafızasına kazır gibi. " Vazgeçemem. Ben hayatımda senden başka ışık göremezken senden Vazgeçemem." Ben onu daha önce bu kadar Çaresiz görmemiştim. O soğuk, duvarlarının arkasında ki adam yoktu karşımda. Gözlerini kapatıp yüzüme yaklaştı. Dudaklarını dudaklarıma yaklaştırıp fisıldadı. "Karanlık geceme güneş oldun sen" ~~~ Meyra 18 yaşında bir genç kız. Bursada ananesiyle sade, sıradan bir hayatı vardı ama arkadaşının ve anneannesinin ısrarıyla girdiği burs sınavını kazanarak İstanbul'a gelir. İstanbul'da rafa kaldırdığı geçmişi gün yüzüne çıkmaya başlar. Birde bunların üstüne herkesin Çakır diye hitap ettiği gizemli çocuğa bulaşınca işler daha çok karışır.
All Rights Reserved
#250
aydınlık
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines