
Gözleri gözleri... Gözleri ne çok şey yansitiyordu. İçinde keder, hüzün, merak, mutluluk, saskinlik ne ararsan buluyordum anlayacaginiz. Ama bulduğum en önemli şey neydi biliyor musunuz ? Gözlerindeki girdap. Gözleri okyanus mavisiydi. Nereden biliyorsun okyanus mu gördün sanki diyecekseniz. Evet gördüm ve bu gozler hayatimda gördüğüm tek okyanus mavisi gözler. Herkes diyebilir sunun bunun okyanus mavisi gözleri var diye fakat gerçekten okyanus görmüş birisi olarak. Gerçek okyanus mavisi budur. Gözlerinin o mükemmel mavisine bakarken kendimi o gözlerden cekememistim. İste bu yüzden girdaba benzetmiştim ya. Beni benden alan, geri de birakmayan bir çekiciliği vardi gözlerinin. Ve zaten ben de ayrilamiyordum. Ama boyle mükemmel gözleri ilk defa görüyordum. Zincirlenmiş gibiydim adeta. Ona doğru birkaç adim attim aramizdaki mesafeyi kapatmak için. Ellerimi omzuna koyup hala kendimi cekemedigim gözlerine daha dikkatle baktim. "Beni kendinden kurtar. Birak ozgurlugume kavusiyim." dedim.All Rights Reserved
1 part