SON FISILTI

SON FISILTI

  • WpView
    Reads 3,552
  • WpVote
    Votes 361
  • WpPart
    Parts 10
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Nov 24, 2016
Ama... seviyordum. Onu seviyordum. Sevmek kolay değildi; yemek yemesine sevinmek, sigara içmesine üzülmek, üşümesine dayanamamak, terlemesinden korkmak, hem bir seven yürek gibi, hem bir aile şefkati sarıp sarmalamak istemek kolay değildi. O'nu içten düşünmek, sen O olmaktır sevgi. Sevgi kolay değildir; göz göze geldiğinde yüreğine bir kor düşmesine engel olamamak, dans ederken o dakikaların hiç bitmemesi için dua etmek, O'nun tenine her sıradan temasında bile onu ne kadar sevdiğini düşünmek ve hissetmek, avuç içlerinin ter kokusunu özetlemek yokluğunda kolay değil; sımsıcaklıktır sevgi... Sevgi kolay değildir; gece yatağına girdiğinde onu düşünmek, dualarına onuda dahil etmek, kendinden çok onun için yalvarmak, dua etmek kolay değil... Dualarında ona yer vermektir sevgi. Sevgi kolay değildir; onunla sadece konuşmak, bakışmak, dans etmek veya yürümek, özlemek değil. Yıllar sonrasınıda düşünerek, onunla geçecek yıllara tebessümle bakmak, yaşlanmayı istemek kolay değildir. Hayatı ona verebilmeyi istemektir sevgi. Bütün bunlar kolay değil. Bir anda düşünemez, isteyemez insan. Sevgi kolay değildir çünkü kolay şeyler yakışmaz insana. Geceye mahhum olan, gündüz önünü göremez misali, ben sevgime mahkum olmuşum. Sevgim benim mabedim. Dokunmayın mabedime. Fısıltı Serisi - 1 #SonFısıltı
All Rights Reserved
#709
ihanet
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines