My First... Enemy?!? [UNDER REVISION]

My First... Enemy?!? [UNDER REVISION]

  • WpView
    Reads 13,509
  • WpVote
    Votes 369
  • WpPart
    Parts 38
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 16, 2016
Taka kayo kung bakit imbis na My First Love, My First Enemy ang nakalagay... kasi noong una ko siyang nakilala hindi bumilis ang tibok ng puso ko kung hindi nag-init ang dugo ko sa kanya! Oo inaamin ko gwapo siya at sikat sa buong school pero napaka-yabang niya! Ang taas ng tingin niya sa sarili niya kung makaasta akala mo siya lang tanging gwapo sa buong mundo. Pero paano kung mag-iba ang nararamdaman ko para sa kanya? Posible bang mainlove ako sa taong pinakaayaw ko? Ay! Bakit ko ba yun iniisip? Syempre hindi yun pwedeng mangyari no! Paano mo naman magugustuhan ang isang taong ayaw mo? Ah basta! Sure ako na never mangyayari yun! Gaano nga ba ako kasure na hindi mangyayari yun? Haay! Nakakaloka ito! Basahin niyo na lang ng malaman niyo...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • ❤LOVE ENEMY❤
  • My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]
  • Sana Ako Na Lang
  • Uncontrolled Love❤
  • The Story Of Us
  • My Crush slash Best Enemy
  • The Moon In My Night Sky   (Sugar Mommy )
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines