Ang Pang-labing Pitong Kwento

Ang Pang-labing Pitong Kwento

  • WpView
    Reads 640
  • WpVote
    Votes 33
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Feb 23, 2017
Nakatingin ako sa pahina ng isang malaking kwaderno Walang sulat, malinis Tila ba ay inaakit ako nitong sulatan ang bawat pahina nito Kinuha ko ang aking panulat na may itim na tinta at nagsimulang sumulat Isa akong mambabasa ng mga kathang-isip ngunit hindi isang manunulat Ngunit may maliit na sigaw akong naririnig dito, dito sa puso ko na sinasabing ilathala ko ang nilalalaman nito Tahimik Ang tanging naririnig ko lamang ay ang tunog ng bawat yabag ng aking mga paa sa isang pasilyo ng aming paaralan, naglalakad ako patungo sa isang sulok na hindi gaanong pinupuntahan Habang yakap ko sa aking bisig ang kwaderno, tinungo ko ang isang dingding na gawa sa kahoy May bakas ito ng kalumaan At ang ibedensya ay ang uka nito na maaaring paglagyan ng maliit na bagay Inilagay ko sa loob ang kwaderno Umalis ako na tila ba'y walang nangyari Kinabukasan ay bumalik ako Kinuha ko Binuklat ko At may nakita ako
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • You Are
  • Ang Kapatid Ng Kaibigan Ko
  • Flowers Blossom Completed)
  •    Sa Mundo Ng Engkantadya🍃✔💯
  • Your Song Presents: Halaga (book 2)
  • I Like Him, He Likes Me...Not
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • THE SEX GODDESS

Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --

More details
WpActionLinkContent Guidelines