BAŞIMIN BELASI

BAŞIMIN BELASI

  • WpView
    Reads 200
  • WpVote
    Votes 21
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Aug 25, 2016
"Senin Gibi bir arkadaşım olduğu için çok şanslıyım." "Ah! Yapma ama! Ağlatıcaksın beni eşşek!" Hayal olmasaydı ben yaşayamazdım. O her zaman benim yanımda oldu. Her seferinde beni güldürdü. Ve güldürmeyede devam ediyordu. "Üzme kendini Aylin! Hadi git ve ona gerçekleri anlat, pes etme be kardeşim." Diyerek bana sarıldı. Haklıydı ayağa kalktım ve hayale son kez baktım. "Bana şans dile ordan sağ sâlim dönemeyebilirim." Diyerek gülümsedim. "Sus yoksa o ağzını kırarım." Dediğinde gözlerimi kocaman açmıştım. "Seninle sonra görüşücez Hayal Hanım!" Moralimi yüksek tutmaya çalışıyordu her zamanki gibi. İyi varsın be! "Öptümm iyi şanslarrr" "Görüşürüz!" Diyerek evden çıktım. Umarım suçsuz olduğumu anlarsın Sevgilim..
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines