ŞEYTANIN ÇOCUKLARI

ŞEYTANIN ÇOCUKLARI

  • WpView
    Reads 6,413
  • WpVote
    Votes 499
  • WpPart
    Parts 20
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Mar 26, 2017
Acı Çekmekten Hoşlanan Bir Ruh Aşık Olabilir mi ? Ya da... Kanadı Kırılmış Bir Melek Ne Kadar Uzağa Kaçabilir ? Kapı çarparak açıldığında içeri şeytanın çocukları da girmişti.Şeytanın çocukları..Sanırım onları tanımlayan kelimeler bunlardı.Yeryüzündeki kötülüğün tohumları bu çocukların içine özenle serpiştirilmiş gibiydi.Tohumların filizlenebilmesi için günışığına da ihtiyaçları yoktu.Çünkü onlar, yeryüzündeki pırıltıyı yeraltındaki mahzene kilitlemişlerdi.Mahzenin anahtarı ise bendeydi.O pırıltıya tekrar kavuşabilmelerinin yolu başta beni öldürmekten geçiyordu.Sonrada onlara bunu yapan iblisleri öldürmekten geçiyordu.Yoksa yerin altı ve üstü arasında bir yerde sıkışıp kalacaklardı.. Kurtuluşum çıkmaz sokaktı..Çok net..Bunu görebiliyordum..Geri sayım başlamıştı..Sonsuza giden yolda zaman aleyhime işliyordu..Bulunamadığım her dakika her saniye ölüm saatimi yaklaştırıyordu..Ölüm saatim Zehir'in tek bir sözüne bakıyordu.Yada tek bir bakışına mı demeliyim. Buna karar veremiyorum.. Gece'nin kapıyı sertçe açarak içeri girmesiyle Zehir'in üzerimdeki garipsenecek etkisi biraz da olsa azalmıştı çünkü.Kalbimin ritmi tehlike sinyali vermiyordu.Normale dönmüştü.Bedenim titremeyi kesmişti.Ruh halim renk değiştirmişti.Bu fonksiyonlarımın durması da hareketlenmesi de ona bağlıydı. İlginç..
All Rights Reserved
#891
savaş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Albay Kızı
  • On Üçüncü Pay
  • Vortaris
  • DUHUL
  • YAPAY KALP +21

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines