It's Okay

It's Okay

  • WpView
    Reads 255
  • WpVote
    Votes 51
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 16, 2016
Sonunda ameliyathaneden çıkan doktoru görmemle hızla ona ilerledim ve yakalarından tutup ''Söyle doktor, ne oldu? İyileşti değil mi? Ne zaman görebilirim?'' dedim beklentiyle. Doktor konuşmayınca tekrar ''Söylesene be, adam.'' dedim ''Bize geldiğinde durumu oldukça ağırdı hanımefendi. Bacak ve kolu kırılmıştı. Göğüs kafesi kemikleri de büyük miktarda zarar almıştı. Bunun yanında doku yırtılmaları da vardı. Çarpma esnasında kafası önündeki bölmeye çarpmış ve kafasında da çatlaklar meydana gelmişti. Çok uğraştık.'' durdu. Kelimeleri seçmek ister gibiydi. Ağzından dökülecek tüm harfler ruhumdan bir parça alacaktı. ''Fakat... Hasta kurtulamadı. Kalbi durdu.'' Sözleriyle birlikte başıma giren ağrı çoğaldı. Acı uçan kuşun sırtındaydı. ''Ölüm saati 17:12.'' etrafıma bakınmaya başladım. Her şey şekilsiz bir yığından ibaretti. Duyduğum acı çığlıklarına kulaklarımı kapatmak istedim. Kulaklarımı koparıp acıların içine atmak istedim. Ellerimi önüme kavuşturup başımı eğdim ve kendimi yere bıraktım. Onunla olan bağlarımız yavaş yavaş kopmaya başlamış sıtma hastaları gibi tekrar titremeye başlamıştım. Güçlü sarsıntı eklemlerimi kopartmaya çalışıyor gibiydi. Daha fazla dayanamayıp dilimin ucundaki acıyı serbest bıraktım. Çığlığım tizdi. Gerçekleri kapı dışarı etmek ister gibi gibi.
All Rights Reserved
#17
trafikkazası
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gözler Aynı Sen
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • AZE
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • RUH-U REVAN (Askıda)
  • ASENA

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

More details
WpActionLinkContent Guidelines