FEDAKAR ANNEM

Bundan tam 30 yıl önceydi o zamanlar gençtim upuzun dal gibi boyum ve sırma gibi saçlarım vardı.Annem usulca tarar ,geniş şekilde balık sırtı yapardı. Biz tam 3 kardeştik .Üçümüzde kızdık.Anneme yardım etmeye çalışırdık .Bizi aç bırakmamak için dağlardan odun toplardı.hayvanları sağardı. Şimdi aklıma geldikçe bile duygulanıyorum . Bizi babasız büyüttüğü halde bizi özenle büyütmüş hiçbir zaman kimseye muhtaç bırakmamıştı.Her zaman istedigimizi almaya çalışırdı .Annem bize baba olmuştu. O zamanlar belkide en kötü günlerimi geçiriyordum sebebini anlatayım istereseniz.
Sene 1951 daha 9-10 yaşlarındaydım.Ailemle mutlu mesut geçiniyorduk.Babam bize hep iş çıkışı şekerleme alırdı.Ben en büyük olduğum için bana daha fazla verirdi.Annemle babam akraba evliligi yaptıkları için birçok çocukları ölmüştü ve sadece biz 3 kardeş kalmıştık. Bundan dolayı el bebek gül bebek yetişiyorduk lakin babamın ölümünden sonra değişmişti. Babamın doya doya öpemediğim canım babamı kaybettiğim günü size anlatmak istiyorum .
Sabah erkenden uyandım (horozumuz ibikli sağolsun ). Bu gün cumartesiydi . Annemin ahırdan sesleri geliyordu,Koşarak yardımına koştum.