ps. te quiero

"Siedzieliśmy na ławce i znów rozmawialiśmy - tym razem o mnie. I tak leciał czas. Nagle zapadła cisza, byli ok. 20 więc nikogo prawie tu nie było. Nawet nie wiem kiedy, zbliżył się do mnie i złączył nasze usta w namiętny pocałunek. To byli niesamowite. Ale po chwili, sama nie wiedząc czemu - oderwala moje usta od jego ust.
- Przepraszam, ale ja nie mogę.- Powiedziałam przestraszona."