[Zawieszone] W Sidłach Strachu    || JongKey

[Zawieszone] W Sidłach Strachu || JongKey

  • WpView
    Membaca 6,203
  • WpVote
    Vote 602
  • WpPart
    Bab 24
WpMetadataReadDewasaBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Rab, Agt 23, 2017
Chłopak, który nie wyobrażał sobie życia w koszarach, zostaje zmuszony do odbycia służby wojskowej przez rygorystycznego ojca. Na domiar złego, ma dzielić pokój z niezbyt chętnie nastawionym do jakiejkolwiek znajomości mężczyzną. Jedyne, co szczerze wywołuje uśmiech na jego twarzy, to wspomnienia po zmarłej matce. Jak poradzi sobie w miejscu, którego za wszelką cenę chciał uniknąć? Co zrobi, kiedy będzie musiał zmierzyć się ze swoim największym lękiem? Okładka wykonana przez: https://www.wattpad.com/user/grellu
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • JEDEN WERS || OKI
  • teacher's pet | yoonmin
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Ninjago || My Lightbringer
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kami�ński
  • CEO

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan