RÜZGAR GÜLÜ

Yağmur pencereyi delercesine çok yağıyordu. Sanki kızın dökemediği yaşları o döküyordu. Böyle olmasını istemiyordu. Hayallerinde hep mutluydu fakat bunun bir hayal olmadığını biliyordu bu yüzden canı çok yanıyordu. Ortada bir bebek , bir hayat , bir nefes vardı ve onun varlığından hiç haberi olmayan bir baba. Kapana sıkışmıştı, nereye gideceğini bilmiyordu. Yaşamak istemiyordu ama onu hayata tutan dair değerlileri vardı .Kardeşim dedikleri dostu.Kardeşinden haber bekliyordu bu sefer iyi şeylerin olması için dua ediyordu. Camdan dışarı baktığında onun geldiğini gördü. Ne olur iyi haber olsun diye diye kapıyı açtı ama beklediği yüz bu değildi.
"Gamze.... Ne oldu?"
"Ferda ... yetişemedim affet ."
"Gitti mi ?... artık burada yok."
"Ben hepsi benim yüzümden biraz daha hızlı olsaydım".
"Hayır hayır senin yüzünden değil belki böylesi daha iyidir. Öğrenip istememesi daha kötü olurdu böyle daha iyi böyle daha ..."
"Ferda ne olur böyle yapma"
Böylesi daha iyidir.
Canı yanıyordu, dışarıdan başka görünse de içten içe gitmesin diye çığlık atan bir tarafı vardı. Keşke .....

#2 Yalanlar içinde