30 Dni

Jestem Sara, przeżyłam już ciężkie 17 lat, o których wam opowiem... Moją jedyną rodziną byli rodzice, tak nie pomyliliście się w czytaniu BYLI. Nie myślcie, że zmarli.Po prostu mają problemy w życiu: Coraz większe długi przez co zaczęli nadużywać alkoholu, więc w wieku trzech lat zostałam przekazana do sierocińca. Osób pracujących tam, ani dzieci z tego miejsca nie moge nazwać rodziną. Panuję tam niemiła atmosfera, widać, że opiekunowie są tutaj z przymusu jakim jest zdobycie pieniędzy, wszyscy rówieśnicy traktują mnie jak mały papierek, który niewinnie leży na podłodze i nikomu nie chce się go podnieść, więc musi tam leżeć. Jedynie od czasu, do czasu ktoś go kopnie. Odważyłam się i powiedziałam dość! Złożyłam wniosek o wcześniejszym przekierowaniu, który mnie usamodzielni. Wniosek zweryfikowano pozytywnie, ponieważ za niedługo i tak będę pełnoletnia, a sierociniec będzie mnie miał z głowy. Przez problemy ze zdrowiem trafiłam do szpitala, gdzie okazało się że pozostało mi 30 dni życia.