Story cover for LLS2: Magisch {Completed} by melovingu
LLS2: Magisch {Completed}
  • WpView
    Reads 36,025
  • WpVote
    Votes 583
  • WpPart
    Parts 19
  • WpView
    Reads 36,025
  • WpVote
    Votes 583
  • WpPart
    Parts 19
Complete, First published Jun 21, 2016
Umiikot lang sa pagkuha ng litrato ang buhay nya at tanging si Lovelily Lovell ang nag iisa nyang subject. Gusto nyang pasikatin ang dalaga dahil parang kapatid na ang turing nya dito kaya ng malaman nya na umuwi ito ng pilipinas sinundan nya ito at nakilala nya ang pamilya nito at ang nakababatang kapatid. Unang kita nya dito nakita nyang may potential ito maging modelo pero hindi nya alam kung bakit ayaw nya da ideyang iyon. Palagi nya itong sinusundan at hindi nya alam kung bakit naiirita sya sa lalaking lagi nitong kamasa. Palihim nya itong kinukuhanan at masaya na sya at kontento habang tinitingnan ang larawan nito. Ano itong nararamdaman nya para sa dalaga?
All Rights Reserved
Sign up to add LLS2: Magisch {Completed} to your library and receive updates
or
#44pictures
Content Guidelines
You may also like
"So, It's You!" (GxG) by supergirl297
42 parts Complete Mature
Warning!! Girl to girl story°°° Ang kwentong ito ay tanging kathang isip lamang po sa malikot kong imahinasyon... Magka ibang magka iba ang buhay na kinalakhan ni Laura at Monica.. Lahat nang hilingin sa magulang ay binibigay kay Laura, laki sa marangyang buhay.. LAHAT ay gagawin makuha lang ang gusto nya, makuha lang ang babaeng pinakamamahal nya na walang iba kundi ang best friend nya... Kaya lang, ginawa na nya ang lahat pero bigo parin sya. Naging masama na sya, naging makasarili. Pero sabi nga nang iba walang magtatagumpay sa pag kuha nang isang bagay kung mali ang ating pamamaraan.. kung galing sa kasamaan.. Kaya naman pinilit nalang nyang tanggapin ang kanyang pagka talo ang kanyang pagka bigo. umaasang isang araw mawala na yung sakit yung sugat na dulot nang pagka bigo sa pag ibig.. Sa kabilang banda, itong si Monica ay laki sa hirap. Patuloy na kumakayod para maitaguyod ang kanyang pamilya ni hindi man lang nakatuntong nang kolehiyo. Maagang banat sa buto ni hindi alam ang salitang love life ..nah! Wala yun sa kanya. Hindi ka mahubuhay nang love na yan kong paglipas nang araw pareho lang kumakalam ang inyong sikmura. yun ang madalas nyang katwiran.. Kung mag aasawa man daw sya yung kaya na syang buhayin kasama buong pamilya nya. Masyado daw syang ambisyosa sabi pa nang iba.. Yun ang katwiran nya eh! Walang sino mang makaka bali nun.. Kung tadhana na ang gumawa nang paraan para magtagpo ang kanilang landas. May possibility ba na mahulog ang loob nila sa isa't isa.! Napaka imposible. PAANO KUNG HULI NA. Huli na nang marealize nilang may nararamdaman na pala sila sa isa't isa... *Do not steal my stories.. PLAGIARISM is at crime*
You may also like
Slide 1 of 10
Salamisim cover
He's A Ghost (COMPLETED) cover
Elliot's Bed Warmer : ZBS 2 (Elliot's Redemption) {Published under Pop Fiction} cover
When You Streak Across My Sky cover
"So, It's You!" (GxG) cover
Sweet Ella cover
WAITING FOR SUMMER (High School Series 1) cover
Unlawful Destiny cover
Something About Us (Completed) cover
Skeletons In the Closet (wlw) cover

Salamisim

2 parts Complete

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.