DI KA PASISIIL

Bayang magiliw, sa piling ng mga anak ng bayan.
Perlas ng silanganan na bansag sa lupa na di nagkulang sa yaman kailanman.
Alab ng puso na sa dibdib mo'y buhay at kailanma'y di nanlamig sa bayang minamahal.
Lupang hinirang, duyan ka ng magigiting na handang mag-alay ng buhay laban sa manlulupig. Mga bayaning kailanma'y 'di pasisiil.

Sa dagat at bundok na kinagisnan mula kapanganakan hanggang kamatayan.
Ang simoy at ang langit mong bughaw na siyang nababalot ng dugo't apoy.
Lumaya't naging dakila sa tula at awit sa bayang pinaglaban.

Ang kislap ng watawat mo'y tagumpay nga bang nagniningning?
Mga bituin at ang araw na unti-unting nagdidilim.
Lupa ng araw ng luwalhati't pagsinta, buhay ay kailanma'y di naging langit sa piling mo.
Ligaya nga bang maituturing ang mamatay sa kamay ng manlulupig ng dahil sayo?

***