Sabıka

Sabıka

Reads 1,392
Votes 121
Parts 7

Ongoing

Last published Sat, Nov 12, 2016

O sıradan bir kızdı. Kahverengi gözlerinin derinliklerinde sakladığı acılar onu günden güne tüksetse de,o her şeye rağmen güçlü kalıyordu.Yenilmez kişiliğini her seferinde kullansa da bu sefer aynı olmayacaktı. O bir katildi. Geçmişinin en karanlık ve kuytu köşesinden sinsice avını izliyordu.Gece mavisi gözleri intikam ve kin duygusuyla doluydu. Küçük kızın kaderi tamamen onun ellerindeydi. O'nun merhametine, O'nun şefkatine muhtaçtı... O artık Doruk Viran'ın avıydı.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines