We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
HUZURUM

HUZURUM

  • WpView
    Reads 1,554
  • WpVote
    Votes 170
  • WpPart
    Parts 17
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Aug 19, 2016
WpInfo
Non-Fiction
"Sayın İkra Nur Korkmaz , Mert Gönem'i iyi günde kötü günde hastalıkta ve sağlıkta kocan olarak kabul ediyor musun?" . Hızla ayağa kalktım ,mikrofonu elime aldım , Mert'e son bakışımı atıp " Hayır !" deyip gür bir sesle bağırdım ve koşarak nikah salonundan çıktım. ~~~~~~~ Şarkı bana huzur veriyordu , şarkıyı söyleyen zaten huzurumdu. ~~~~~~ "Sen gülünce gülesim geliyor" ona bakıp "Ozaman papatya mı olsam." dedim. Başımı omzuna yaslayıp "Sus güzelim , sadece sus." gözlerimi kapatıp "Sadece yanında huzur buluyorum " dedim. "Huzurum sensin benim..." ~~~~~~~ ∆Kitap Şarkısı : Cem Özkan - Olmayacak Bir Hayal ∆ ~~~~~~~ ∆ Tüm hakları Matematik kitabımın arasında saklıdır∆ ~~~~~~~~ Okuduğum hikayelerden ilham alan birisiyim. Alıntı varsa istemsizdir. ~~~~~~~~ İlk Yazım Tarihi : 23 Haziran 2016
All Rights Reserved
#260
hayal
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines