JAN

Küçük kız okuldan döndüğü andan itibaren çizmek için uğraştığı resmi sonunda bitirmişti. Resimde sonunda annesinin iyileştiğini ve mutlu bir hayat yaşadıklarını anlatmıştı. Resme bir kez daha bakıp koşarak anne ve babasının yatak odasına ilerledi.
Sarı saçlı güzel kadın yattığı yatağın başlığına yaslanmış balkonda sigara içen kocasını izliyordu. Yüzünü göremesede onun ne düşündüğünü hareketlerinden anlayacak kadar iyi tanıyordu onu. Kocası sigarasını bitirip odaya girdiğinde küçük kızları da yatak odasının kapısının önündeydi. Aralık kapıdan içeri gireceği sırada annesi konuşunca küçük kız olduğu yerde kaldı.
'Olur da bir gün kanserden kurtulup iyileşsem ama bir gün sokaktaki bir kaç serseri yüzünden ölsem ne yapardın?'
Adam son cümleden sonra çatılan kaşlarıyla karısının ellerini öptü.
"Yaşardım. Sana zarar verenlere, seni öldürenlere kan kusturarak dolu dolu yaşardım."
Küçük kız bu cümleyi anlamasa da kaşları çatıldı.
Keşke kız o cümlenin altında yatan öfkeyle hiç tanışmasaydı.