Gifted (bxb)

Gifted (bxb)

  • WpView
    Reads 375
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 18, 2016
Walang nakaka alam kung sino talaga ako. Walang may gusto na alamin kung ano talaga ako. Bakit? Bakit ganito ang buhay ko kailangan pa bang maging komplekado, Bakit? Bakit hindi nalang ako maging tulad ng pinapangarap ko. Nakikita ko silang mahina, Nakikita ko silang walang magagawa. Pero bakit? Bakit ang sarili ko hindi ko makita. Natatakot ako. Natatakot ako kahit na alam kung Makapangyarihan ako, Duwag .. Isa akung duwag. Yang ang laging naririnig at sinasabi ng sarili ko mismo. Pero bakit? Bakit .. Madaming bakit ang tanong ng sarili ko, Na kahit isa hindi masasagot ng katauhan ko. "Kyle, ??? *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-* Isa po itong boyxboy/gay kaya kung di po nyo gusto ang kwentong parihas ang kasarian ang nagmamahalan, wag nyo nalang po ituloy, salamat.. Please vote naman po hehe muaahh
All Rights Reserved
#338
gaylove
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • [EDITING PROCESS] Pretend (boyxboy)
  • Enchanted to Meet You (BoyXBoy) [√]
  • My Life Of Dreams
  • Scarlet Academy (Self Published)
  • ENCA MAJiCA
  • When You Are Here (BL Story)
  • Trapped
  • He's Mr. Probinsyano
  • Sold to be loved [COMPLETED√] [EDITING]

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines