Satranç Cinayetleri

Savaş başladı.

Ben ufak bir piyondum. Korumakla hükümlendirilmiş ve kurban olarak seçilen ufak bir piyon. Sadece bir kare ileri hareketi yapabilirken bu maçı nasıl kazanabilirdim?

O ise koca bir şahtı. Korunmakla hükümlendirilmiş ve kurban seçen Kocaman bir şahtı. Sadece etrafına birer kare hareket edebilmesine karşın oyundaki bütün taşlar onu koruyordu. Çünkü o en kıymetlileriydi.

Savaş korkunç bir hal alırken çok zaman geçmemişti ki yaralandım. Bütün taşlar çarpışırken kocaman bir gölge ile irkildim. Şah bütün görkemi ile karşımda duruyordu. Geçmişi unutmak istermişçesine bana baktı. Elini belime yerleştirdi ve yerde boylu boyunca uzanan bedenimi havaya kaldırdı.

Aşkı gizleyebilen tek duygu nefrettir. Bana öyle bir bakıyordu ki ya benden ölesiye nefret ediyordu ya da sırıl sıklam aşık olmuştu.

Ya beni şimdi öldürecekti ya da sonsuza kadar kalbinin veziri yapacaktı.

Ya onun kadını olacaktım ya da en güzel cinayeti.