Yalandan Kalp

Kendimi çok çaresiz hissediyordum. Hava buz gibiydi . Ben kaçtıkça o bana daha çok yaklaşıyordu. Aramızda çok az mesafe kalmıştı. Zaten bu topallayan ayağımla onun yanında nasıl bir şansım olabilirdi ki. Ona o kadar güvenmiştim. Ve şimdi ondan kaçıyordum. Bu nasıl bir şans kimsesi olmadığında ben vardım onun yanında hiç kimseye söyleyemediğim şeylerim vardı ve hepsini ona anlatmıştım.
"Masal buraya gel, özür dilerim."
"Git buradan!" diye bağırdım. Sesim çok titrek çıkmıştı. O hiçbir zaman benim yanımda olmamıştı.