Elbar - Hisset

-Neye gülüyorsun sen öyle? Dedi...
Barış gülmemek için dudaklarını kemirirken, çarpık gülümsemesi yüzünden ciddi olamıyordu bir türlü.
-Yok, yok bir şey...
-Ne demek yok bir şey! Neye güldüğünü söyler misin Barış?
-Şey, tamam, ilk sahnemiz, ona bakıyorsun da ona güldüm.
Elçin barışın dedikleriyle; elindeki textin arka tarafına sağına soluna falan baktı kontrol etti görebileceği bir yer yoktu, nerden anlamıştı, anlayamamıştı ve sordu. Biraz ağzının içinde ve bozulmuş bir sesle:
-Nerden anladın?
-Tepkinden...
-Ne? Yine mi elimle oynadım, kasıldım? gözbebeklerim büyüdü?
-Niye, heyecanlandın mı ki?
Barışın söylediğiyle Elçin kendini yerin dibinde hissetti. Resmen eline koz vermişti. Heyecanlandığını belli etmişti.... Kendisini bozmadan umursamaz bir şekilde cevap verdi Adama.
-Hayır canım ne alakası var? Az önce öyle söyledin diye dedim ben, başka ne olabilir ...
Barış gülmeye devam ederken, kaşlarının yukarı aşağı inip, dudaklarını da yalamasına engel olamıyordu...
-Tabi, tabi...
Elçin gözlerini kısıp "ne?" der gibi bakıp, kafasını salladığında Barış ciddileşti ve gözlerinin içine bakarak;
-Tamam. Bak, sayfaları hızlı hızlı geçerken Bi yerde durdun ve okumaya başladın. Okurken de kaşların çatıldı, gözlerini kıstın, ağzın da hafif aralandı, hem, hemde saçlarınla oynadın ve yutkundun... Bende o sahneyi ilk okuduğumda öyle tepki vermiştim, ondan o sahneyi okuduğunu anladım...