NEFES...

Donmuştu...
Kalbim,gözlerim,ellerim,nefesim.

Yerde boylu boyunca uzanmış azraili sessiz sedasız bekliyordum,geç bile kalmıştı,aldığım her nefesi sayacak raddeye getirmişti bu dünya beni.
Çıkış yazan kapılar olurya hani ölümde benim gözümde öyleydi.
Bu soğuk havada içimi ısıtan tek şey kurtuluşa olan umudumdu,ölümün getirecek olduğu kurtuluşuma
Başımdan akan kanla yüzümün sağ tarafı koyu kırmızıya boyanmıştı burukça gülümsedim gökyüzüne son kez baktım mavinin açık tonu herşeyi görüp birşey yapamayan gökyüzüne ve onun pamuktan evlerine "bulutlar bu dünya için fazla güzeldi"
Ve ölüm benim için....