FISILTI
  • WpView
    Reads 72
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 21, 2018
Yıllar ayları,aylar haftaları , haftalar günleri, günler saatleri,saatler dakikaları,dakikaların saniyeleri,saniyelerin saliseleri kovaladığı zamanlarda doğduğum zamandan şu yaşıma kadar gözlerimin önünde, burnumda tüten kasaba sular altında kalmıştı. Büyüklerimizin bıraktığı hatıralar,teyzelerimizin özenle ekip bittiği tarlalar şimdi sular altındaydı. Babamın kolumu kavramasıyla, yeni bir kasabaya gideceğimi anlamam saniyelerimi almıştı. Beni arabanın arka koltuğuna oturup, eskiye göre bu yıllarda çok gelişen kemerle sabitledi oturduğum yere. Sene 2020 idi. Teknoloji giderek insanoğluna zarar veriyordu. Babam aceleyle ön koltuğa oturduğunda, "Annem ve kardeşim nerede?'' diye sormayı ihmal etmemiştim."Su altında kaldılar" diye soğuk bir cevap almamla gözlerimi kocaman açtımKollarımı göğsümde kenetleyip sıkıldığımı belirten nefesimi vererek gözlerimi devirdim. Buğulanmış arabanın camına bakıp yeni kasabanın yolunu gözledim
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • YAPAY KALP +21
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Albay Kızı
  • DUHUL
  • On Üçüncü Pay
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Vortaris

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines