Mucize

Mucize

  • WpView
    Reads 15
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 9, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
Mucizelere inanır mısın? Onlar inandılar.Kaybedeceklerini bile bile inandılar. Söz tutabilir misin? Onlar tuttular.Üzüleceklerini bile bile söz verdiler. Ağlarken gülebilir misin? Onlar güldüler sırf birbirlerine inat olsun diye. Özleyebilir misin? Onlar özlediler. Sonun da birleşeceklerini bile bile özlediler. Aşktan korkar mısın? Onlar korktular. Tekrar kaybetmekten, bir daha o korkuyu tadamamaktan korktular. Anka, geçmişi yüzünden gülmekten vaz geçti. Nefesini yitirdi. Geçmişini unutmak için uğraştı ama hiç kimseye unutturamadı çünkü geçmiş unutulmazdı. Mavileri unutamadı. Martin, vazgeçilmezlerini bıraktı geride mucizeleri gerçekleştirmek için. Sesini yitirdi. Sadece tekrar istedi geçmişini. Sesleri yüksekti ama nefes almadan nasıl bağırabilirlerdi. Gündüzleri gece yapmayı, birbirlerine sığınıp korkulardan arınmayı, kesilen nefeslerde hayat bulmayı, sonsuzlukta ses olmayı öğrendi onlar.Sadece kısa bir süre önce kaybettiler gülmeyi. Mesafeler çoğalttı inkar ettikleri sevgilerini.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines