Ağar Abla.

''Kadın rahatlamıştı artık. Çünkü söylemişti içinden geçenleri adama...

Peki ya adam...

Kadının söyledikleri karşısında hem şaşkın hem de kızgındı. Bunu nasıl söyleyebildi diye düşündü önce. Bu güzel dostluklarını bozmak niyetinde değildi kadın. Ama daha fazla ihanet edemezdi güzel duygularına.
Adam şaşkındı, kadın son bir kez yutkundu ve devam etti sözlerine;
-Artık gidiyorsun. Biliyorum uzun bir süre görüşemeyeceğiz. Ama söylemek zorundaydım. Eger söylemeseydim seninle olan anılarıma,duygularıma,senin yanındayken hissettigim o güvene ihanet ederdim. Ve ben bunu istemedim. Bunları aklında kalayım diye söylemiyorum. Gerçekten güzel seyler hissettim sana , ve yasadıgımız iyi kötü ne varsa hiç pisman degilim.