Story cover for CRYONICS by biqueenofpizza
CRYONICS
  • WpView
    LECTURAS 127
  • WpVote
    Votos 12
  • WpPart
    Partes 5
  • WpView
    LECTURAS 127
  • WpVote
    Votos 12
  • WpPart
    Partes 5
Continúa, Has publicado jul 01, 2016
"Hastalığının çaresi şu an için yok, gelecek neyi gösterir bilemeyiz. Bir çare bulunması ne kadar sürer bilemiyoruz ama şu an için iyileşmesi yönünde hiçbir umut yok."
Cassandra duyduklarının etkisinden çıkamamıştı, konuşmak için ağzını açtığında kelimeler ağzından zar zor döküldü.
"O zamana kadar," nefes alıp verdi, "ölmüş olabilirim."
"Maalesef bu ihtimal çok yüksek."
Annesinin gözünde yaşlar birikmişti, babası ise halâ güçlü görünmeye çalışıyordu. Herkes onun da içinin kan ağladığını biliyordu.
"Aslında, çok riskli olduğunu önceden söylüyorum ama...Bir çözüm yolu var diyebilirim." dedi doktor.
Cassandra ani bir hareketle annesinin boynuna gömdüğü başını kaldırdı, yalvaran gözleri yaşlı ve kanlıydı.
"Krijonik. Cassandra'yı donduracağız."
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir CRYONICS a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
#58distopik
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
Quizás también te guste
Slide 1 of 10
KROM VE KEMİK BxB cover
Mavi Ruhlar cover
Yansın zaten yanıyor  cover
KIYAMET TOHUMLARI cover
Asena deniz (gerçek ailem) cover
NEHY-KİMSEDEN SONRA +18  cover
Kayıp Yüzük cover
ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )  cover
Safe With You cover
MIHRA  cover

KROM VE KEMİK BxB

52 partes Concluida

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?