Story cover for KENDİ ŞEYTANINLA YÜZLEŞ by boz-kurt-
KENDİ ŞEYTANINLA YÜZLEŞ
  • WpView
    Reads 301
  • WpVote
    Votes 44
  • WpPart
    Parts 5
  • WpView
    Reads 301
  • WpVote
    Votes 44
  • WpPart
    Parts 5
Ongoing, First published Jul 03, 2016
Hayatta bir çok zorlukla karşılaşırız.  Bu zorluklar insanı  karakterini belirler. Herkezin kalıplaşmış bir karakteri vardır. Peki ya siz o karakterinizi nasıl kazandınız? 

İnsan yaşadığı zor anları hep unutmak ister. Çünkü  her hatırladığında kendine acı verir. 
Bu nedenle insanlar kendi karakterlerinden habersiz yaşarlar.

Aslında unutmak insan oğluna bahşedilmiş en büyük nimettir. Acılarının üzerini unutkanlıkla sararsın. Ama bazen de iyi olmuyor unutknlık. Yaptığımız hataları unutarak tekrarlıyoruz.

Bir düşünün geçmiş anılarınızın fırtınada savrulan bir kar tanesi gibi savrulduğunu. Geçmiş anılarınızın tekrar canlandığını. En acı bedenlerinin bile canlandığını. Sevip sevmediğiniz herkezin sizin en zayıf halinizi gördüğünü. İşin garip yanı o anıları etrafınızdaki insanların görmesine üzülmeyeceksiniz, o anılarla tekrar yüzleştiğinize üzüleceksiniz.

Karaterlerimiz de hep en acı yanları karşılarına geçiyor. 
 
HİKAYENİN DEVAMINI OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM
All Rights Reserved
Sign up to add KENDİ ŞEYTANINLA YÜZLEŞ to your library and receive updates
or
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
SUS...! cover
Lanet-i AŞK  cover
ESİR "GAY" cover
Korku Okulu  cover
İstemiyorum | B×B | BarSem cover
AVUKAT HATUN cover
Dönme dolap |Texting (Tamamlandı) cover
acımasız kocam  cover
Karabulut Ailesi (gerçek ailem) cover
Türkiyede Yaşanmış Cin Ve Hayalet Olaylari 2 (Düzenleniyor) cover

SUS...!

40 parts Complete

Bazen yaşadıkları ağır gelir insana. Sorgular durmadan onu, bunu, kendini, yaşadıklarını ya da yaşayamadıklarını. Bu kadar haksızlığı da hak etmedim der kendi kendine. Başkaları iyi şeyleri yaşıyor ya, benim neyim eksik de ben yaşayamıyorum der. Düşünür dünü ve bugününü... Üst üste gelmiştir sıkıntılar bunaltmıştır haklı olarak. Kaçmak ister, kurtulmak ister. Çünkü artık sözün de sabrın da bittiği yerdedir. Konuşmak ister...Konuşamaz...Konuşturulmaz...İyi de sus...! Sus...! Sus...! Nereye kadar? Çareyi kaçmakta bulur sarılır uzanan ilk ele. Çaredir o el ...Ümittir o el...