UÇURUM

"Kim bilir belki bu kadar sevmezdik birbirimizi, uzaktan seyretmeseydik ruhunu birbirimizin. Kim bilir felek ayirmasaydi bizi birbirimizden, belki bu kadar yakın olmazdık birbirimize..."
Onun dokunuşları benim ruhuma degerken o sadece bedeniyle dokunuyordu bana. Gözlerindeki ateş tüm benliğimi küçümseyerek onda sadece küçük bir zevki yansıtıyordu.
"Ben seni yakarım" dedi.
"Ben seninle kül olmaya razıyım "dedim tüm teslimiyetimle.
Kendimi çırılçıplak hissettiğimde artık herşey için çok geçti. Soğuk bir ten ama sıcak bir kalp hissettim.
"Bacaklarını ac"
"Ne yaptığımı bilmiyorum "dedim.
"Ben biliyorum" dedi arzuyla.
Gözlerimi kapatırken aklımda kalan tek şey sert bakışlarındaki tebessümdü.
Ne pişmanlık, ne acı, bir parça huzur vardı...