Unutulmayan İlk Gece

Unutulmayan İlk Gece

  • WpView
    Reads 971
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Feb 7, 2017
"Beni unutamayacaksın." diye fısıldadı genç kız üzerindeki adama. Kızın sarhoşluğundan faydalanıp beraber olmaya zorlamıştı onu. Sevdiği adamla geçireceği ilk gecenin zorla olmasını hiç istemezdi. Ama tutkularının mantığının önüne geçmesi fazla sürmemişti. "Dokunuşlarımı unutamayacaksın." dedi. Sırtındaki uzun ince kemikten parmağını aşağıya doğru yavaşça kaydırdı. Adam kızın dokunmasıyla irkilmişti. Karnına, göbek deliğinin altına işaret parmağıyla daireler çizdi genç kız. Adamı cezalandırıyordu kendince. Adam çıldırdıkça, bu anları asla unutamayacağının farkındaydı. "Bu dokunuşlarımı kimsede bulamayacaksın. Sen artık bana bağlandın. Başkasıyla yapamayacaksın." Birkaç dakika sonra ikiside yorulmuş uykuya dalacakken adamın hafızasında tek bir cümle takılı kaldı. "Beni unutamayacaksın!" Sabah uyanan adam yatağın diğer tarafında kızı görmeyince endişeye kapıldı. Daha çok endişelenmesi gerekenbişey vardı. Bir daha başka bir kızla birlikte olamayacaktı. Tamamı için oku lütfen vote
All Rights Reserved
#28
unutulmayan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines