GÜVE

Annesi bu gece kızına masal anlatmamıştı,her gece anlatmasına rağmen.
Babası da çalışma odasından hiç çıkmamıştı.
Küçük kız uykunun bu gece onu ziyarete gelmeyeceğini biliyordu.
Yine de minik gözlerini kapatmayı tercih etti ve annesinin anlattığı en güzel masalı içinden tekrar etmeye başladı.
Bu , dudaklarına küçük bir tebessümün yerleşmesini sağladı.
Masalın sonuna geldiği sırada uykuda yavaşça kapıdan başını çıkarmış kıza gülümsüyordu.Tam uykuyu kucaklayacağı sırada...
Bir silah patlaması.
Annesinin acı dolu çığlıkları.
Minik çığlıklarını son anda engelleyebilmişti.
"Anne."
Hızla yatağından kalkıp kapıyı açtı.
Uzun, çok uzun bir adam gördü ama yüzünü göremiyordu. Bir de yerde ağlayarak yatan annesini...
Annesi de onu gördü ama sadece tek bir şey söyledi: "Saklan."
Küçük kız sessizce yatağının altına girip beklemeye başladı.Biliyordu. Babası ikisini de kurtaracaktı.Babalar hep kahraman olurdu.
Bir patlama daha.
Korkusu yerini ağlamaya bıraktığında kapısı yavaşça açıldı.
Küçük kız ağzını kapatarak ağlamasını engellemeye çalıştı ve gözlerini sıkıca yumdu.
"Minik güve neredesin? Üçüncü oyunumu beraber oynayalım mı? Bak ikisinde de ben kazandım."