Kahkül

Düşlerindeki balerinleri anlat bana. Ya da hayallerindeki Lunayı. Aslı olan gerçekleri anlat bana, mesela kendisini gerçek bir varlık zanneden zavallı ruhumun, bedenden ayrılışı olabilir. Anlat ki kaybeden beni bulabileyim. Hayata olan inancımı geri kazanabileyim. Peki ya esası olmayan bir inançtan bahsetmek kandırmak olmuyormuydu ?

Belkide en doğrusu hayal , benim dünyamdı. Gerçekler ise koca bir yalandı. Zavallı ruhumun esassız bir gerçeğe , hayal dünyam kadar çok ihtiyacı vardı. En azından soluk alabileceği kadar.

Bu hikaye düzgülü hayatında hiçbir zaman gülümseyemeyen , nedensizce insanlar arasından soyutlanan aciz bir kızın yitirdiği değersiz bir hayattı. Belki , sadece madara insanların yüzünden yitirilen önemsiz bir zaman. Belki de kazanılacak yeni ongun bir hayat. Asıl önemli olan ise sadece duyularınla değil, ruhen okumandır.