Mi verdadero yo [Suga BTS y tu]

Mi verdadero yo [Suga BTS y tu]

  • WpView
    MGA BUMASA 2,492
  • WpVote
    Mga Boto 110
  • WpPart
    Mga Parte 10
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Fri, Jul 20, 2018
WpInfo
Fanfic
Hey tú! -le grite mientras caminaba hacia el- por favor ___que quieres? que no ves que estoy ocupado? - me miraba con repulsión- mira Min, pensaba que podíamos llevarnos mejor -me acerque peligrosamente a el- que? estás en desacuerdo? sabes que mueres por mi, acéptalo Min, estás perdido, quizás hasta te de una oportunidad -esto último se lo dije en voz baja y le di un beso en la comisura de sus labios- piénsalo... -Suga estaba atónito- E-eh?! que?! -por fin reaccionaba, antes de que me alejara lo suficiente me aparto de el... si... de un empujón- acaso estás mal de tu cabeza?! mira, me importa una mierda lo que hagas pero aléjate de mi, que yo muero por ti? JA!... -me rebatió con su tono seco y burlón a la vez- lo que tu digas Min, lo que tu digas... -me aleje triunfante de el- Una vez lejos, sentía mi corazón latir a prisa, que estaba pasando? Acaso yo estoy...? vale, ___ cálmate, es solo por que tuviste que tener valentía para soportar lo que acaba de pasar... si, eso debe ser...
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Mis Pervertidas Fantasías
  • LAYTER:  Segunda Oportunidad
  • El amor no existe [Grintson]
  • El Deseo De Un Héroe Roto.
  • LA CARTA Y DIARIO  DE UN PSICOPATA ASESINO
  • acosada
  • A través del tiempo
  • Viviendo con mis hermanos
  • SICK
  • Te doy la vida. (cameron Boyce)

―¿Entonces todo este maldito tiempo fui un objeto para ti?―Pregunta en un tono muy calmado para la situación. A pesar de eso, se escucha la tristeza, indignación, decepción y enojo en ella. ―¿Siempre fui eso para ti? ¿Un maldito objeto? ―No...―Un enorme nudo se forma en mi garganta.―no lo eres. Ya no. ―Ya no.―Repite con enfado.―Dime ¿De qué trataba la apuesta? ¿Qué ibas a ganar? ¿Un pintalabios? ¿Unos tacones? ¿Un perro? Dime ¿Qué era el premio?―Me mira a los ojos. No puedo decir palabras. Mi garganta está bloqueada y las lágrimas ya salen desbordadas por mis ojos. ―Elliot... ―No puedo creer que hayas sido capaz de mirarme a los ojos todo este tiempo.―Pasa una mano por su cabello con frustración.―No puedo creer que fuiste capaz de decir que estabas enamorada de mí, que me amabas. ―Estoy enamorada de ti y te amo.―Susurro con apenas un hilo de voz. ―¡Por Dios, Ingrid! ¡Deja de mentir! Mi corazón da un vuelco de dolor. Elliot no me llamaba Ingrid, nunca y, mucho menos con ese tono de repugnancia, asco y... odio. ―No miento.―Susurro. ―La verdad,―Me mira de abajo a arriba.―creí que eras diferente, que eras alguien especial. Ahora, veo que me equivoqué. Lo que estoy a punto de decirte, te lo diré desde lo más profundo de mi corazón y con toda sinceridad.―Me mira serio.―No quiero volver a verte en mi vida. Eres lo peor que me ha pasado en la vida. ―Elliot...―Murmuro. ―Espero nunca volver a verte, Ingrid. Te lo digo con la misma sinceridad con la que te dije que te amaba.―Sonríe. Una sonrisa amarga.―Que estúpido fui. Que tengas una buena vida, Bomer. Ojalá pronto consigas con quien follar.―Me mira con asco. Me dejo caer de rodillas al suelo. Se da la media vuelta, abre la puerta de mi departamento y se va. Dejándome ahí, tirada echa un mar de lágrimas y con el corazón destrozado. ¡EN MANTENIMIENTO! 1/08/19

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman