kalbim yok

Seni ilk gördüğüm an başka kim varsa silinip gitti hayatımdan.
Tatlı anılar bir yana, bana acı vermiş kim varsa,hangi olay varsa , o an zihnimden silinip gitmişti Yepyeni, tertemiz bir başlangıçtı bu.
Yaşamın iki yüzlülüğünü, yalancılığını, ihanetlerini, kalleşliklerini soyunup karşına en saf, en yalın benliğimle çıkmıştım.
Sana ait olanı yaşamak istiyordum. Aşksa aşk,sevinçse sevinç, hüzünse hüzün, acıysa acı.
Senden gelen ve gelecek hiçbir şey korkutmuyordu beni.
Sen yanımda olduktan sonra her şeye dayanabileceğimi biliyordum Ne desem de sevdamı anlatsam diye düşünüyordum.
Bugüne kadar söylenmiş en güzel sevda sözcükleri bile sana duyduğum sevgiyi ifade edemeyecek diye korkuyordum.
Dünyanın bütün dilleriyle Seni seviyorum desem yetecekti biliyordum. Nereye gidersem gideyim yanımda görüyordum seni.
Hiç yalnız değildim bu yüzden. Hiç ama hiç bitmesin istiyordum.
Ama ben bile nasıl olduğunu bilmediğim bir gün bitti işte.
Hep bugüne kadar kendi kendime neden? diye sordum. Ama cevabını bulamadım.
Beni kırgınlıklarla,çelişkilerle,cevabı sende olan bir sürü soruyla ve bitmek tükenmek bilmeyen keşkelerle bıraktın.
Bana onca acı verdin ama düşmanın olamıyorum
Her gün alabildiğince yanıyor yüreğim... istesem de istemesem de seni özlüyorum. Bilmem biliyor musun?Gayem sana zarar vermek, seni incitmek, kırıp dökmek değildi...
acılarına, yaşam mücadelene,gözlerinde bulduğum huzura ortak olup, yüreğimi yüreğine, ömrünü ömrüme katıp, seni mutlu etmek istiyordum.Ben senden sadece sana verdiğim sevgiyi kbullenip, bu sevgiyi yaşamanı istemiştim.Ama sen ne yaptın? Yüreğimde kalıp,saltanat sürmek varken,beni sıradan bir şeymişim gibi elinin tersiyle ittin Soruyorum sana, çok sevilmek bu kadar kötü müydü? Gerçekten böylesine ağır mıydı?Sana bu sevgiyi vermekte bu kadar direttiğim için beni bağışla. Adı üzerinde,sev