NİSANA KADAR

Bakın hayat şudur;

Bir grup düşünün, tanıdığınız yüzlerden oluşan, her birinin gözlerinde size ait anıların parladığı, dillerinde karakteriniz ve davranışlarınızla ilgili birkaç kelam biriktirmiş, hayvangillerin en zeki alt türü insangiller familyasından bir topluluk hayal edin.
İçinde her şeyi ben bilirim bakışlısı da olsun, gözünün içine baka baka yalanlar sıkanı, seni ayakta uyutanı da. Aşırı doz gösteriş ve budalalıktan komaya girenleri de olsun..
Hatta yan yana raks etsinler.
Palavraları tokuşturup umutları içsinler, kuru sıkı kahkahalar atsın, önce dereyi geçme sonra ayı ile dayının kıçına tekneyi geçirme provası yapsınlar.
Sonra yürüyün,kalabalığın içinden geçin.
Herkes sizi izlesin.
Ama etrafınızda, dünyanın kendi etrafında döndüğünü zannedeni, ben ben diyerek kurduğu cümlelere gizli özneye dahi tahammül edemeyen Bencilistan vatandaşları olsun ki sizin ışığınız yayılmasın.

Samimi sohbet faşistlerinin masasında dedikodu denizinin daimi balıkları ve ağızlarda sakız olan ezbere aşkları olsun.
Dalkavuklukla hayatını kazananların çatalının ucunda nefesi dolar kokanlar, şımarıklığıyla herkesi alt etmeyi kendine borç bilmişler olsun. Hemen arkalarında emrimakiyi meslek edinmişler ile kendi yaptıklarının farkına varmayıp, aynı şeyi başkaları yapınca onları küçümseyen koasseverler eleele tutuşsun.
Ve sıralansın diğerleri.
Jönvariler, yozlaşmış Pollyanna'lar,
Moron Sıradağlarının yegane ayıları,
her konuda fikri ve ön yargısı olan şarlatanlar, aşk acısıyla vücut bulan leylalar,
hırs küpleri, rekabet tüpleri,
hazımsız mideliler, lazımlık ağızlılar,
kıç yalama diyarı sakinleri,
kahpelik krallığı göçmenleri.
Ve niceleri

Hayat,bu..
Onlara tahammül ederek yaşamak.
Hayat , kesinlikle bir mucize.

Bir Tutunamayışın Hikayes